چمن گیاهی از خانواده گندم است که به مراقبت و نگهداری بسیاری نیاز دارد. بهره مندی از یک چمن خوب و یک زمین چمن طبیعی مناسب مستلزم صرف هزینه بسیاری میباشد. این درحالیست که با صرف هزینه بسیار کمتر بعلاوه نیاز به رسیدگی و مراقبت کمتر میتوان از پوشش های جایگزین چمن طبیعی که با عنوان چمن مصنوعی شناخته میشوند، استفاده کرد. با این حال برخی بر این عقیده اند که با آبیاری به موقع چمن و کوددهی منظم و اینکه همواره در زمان های مناسب برای هرس چمن اقدام گردد بهترین و ایده آل ترین پوشش طبیعی و سبز برای زمین چمن طبیعی است. این افراد چمن مصنوعی را به جهت صنعتی بودنش مناسب نمیدانند. یکی از عللی که برخی افراد چمن طبیعی را مناسب میدانند قدرت پاخوری بالای چمن در مقایسه با سایر گیاهان است.بعلاوه چمن سبب تلطیف هوا میشود و سبب کاهش چند درصدی دمای محیط در فصول گرم سال میشود همچنین در برابر سرمای زمین بعنوان پوششی مقاوم عمل میکند اما با وجود این موضوع در مناطقی که امکان مراقبت و رسیدگی بموقع و مطلوب وجود ندارد استفاده از چمن طبیعی مناسب نخواهد بود و مجبور به استفاده از پوشش های جایگزین یعنی چمن مصنوعی خواهیم بود.
در کشورمان ایران با توجه به شرایط اقلیمی مناطق مختلف که در حدود 80% آن را مناطق خشک و نیمه خشک تشکیل داده است به مدیریت منابع و مدیریت علمی این مناطق بویژه در بخش فضاهای سبز و دیگر مناطق عمومی و تفریحی نیاز به پوشش چمن، نیاز دارد و رسیدگی به این موضوع از اهمیت بالایی برخوردار است. معمولا" به جهت عدم شرایط آب و هوایی مطلوب برای رشد و بقاء چمن طبیعی در این گونه مطابق از چمن مصنوعی با همون شکل ظاهری و رنگ طبیعی چمن بکار گرفته میشود.
عمده گیاهی که از آن بعنوان پوشش در زمین های نیاز به پوشش گیاهی نظیر زمین های ورزشی، استفاده میشود چمن میباشد که به جهت نیاز به آبیاری بموقع و مراقبت همیشگی، کاشت آن در مناطق گرم و خشک و یا نیمه خشک که با کم آبی و دمای بالای هوا مواجه هستند و نگهداری و آبیاری آن با صرف هزینه های بسیاری همراه است امکان پذیر نمیباشد و بهترین پوشش جایگزین بخصوص برای این مناطق و زمین های ورزشی چمن مصنوعی است که به آبیاری و کوددهی و دیگر رسیدگی های چمن طبیعی نیاز ندارد. بعلاوه چمن طبیعی دوام و مقاومت بالایی دارد و در هرگونه شرایط اقلیمی آب و هوای قابلیت نصب و استفاده را دارند و طول عمر بسیار بالاتری در قیاس با چمن طبیعی نیز دارد.

چمن مصنوعی


امروزه در حوزه سیستم های تولید چمن مصنوعی، لایه های زیرین این محصول و نوع نخ بکارگرفته شده در بافت آن پیشرفت های بسیاری حاصل گشته است. نوع اولیه چمن مصنوعی ها از خاب های کوتاهی تشکیل شده بودند و جهت ایجاد سطحی مقاوم و یکنواخت و پوششی فرش مانند، با تراکم بسیار بالایی تولید و عرضه میشوند.
از نسل اول چمن مصنوعی ها هنوز هم در بسیاری از زمین های بازی هاکی و نیز چمن کاری های حاشیه بزرگراهها و چشم اندازها مورد استفاده قرار میگیرد. همانطور که در مطالب قبلی گفته شد معایبی که نسل اول چمن های مصنوعی دارند لغزش زیاد بازیکنان روی آن در حین بازی و خواص سایشی نامناسب آن است که این دو مورد سبب عدم استفاده از در زمین های مسابقات فوتبال شده است چرا که احتمال آسیب فیزیکی بازیکنان و ساییدگی در ناحیه پوست آنان روی این زمین ها بسیار است و در گذشته بازیکنان جهت بازی در زمین های پوشش داده شده با نسل اول چمن های مصنوعی مجبور به استفاده از پیراهن آستین بلند و شلوار هنگام انجام بازی بودند تا از سایش بدنشان در حین بازی در مواقع سر خوردن روی زمین و تکل زدن جلوگیری شود.
جهت حل این مشکل در طراحی و تولید نسل دوم چمن های مصنوعی راهکار استفاده از پرکننده های شنی ارائه شد که سبب بهبود خواص لغزشی آن ها گردید اما با این حال این راهکار زیاد موثر واقع نشد چراکه پس از مدتی شن ها فشرده شده و سبب ضعیف شدن اتصالات لایه ها میشدند و ازاین رو مجددا" احتمال وارد آمدن صدمه به بازیکنان افزایش میافت.
 
تا اینکه نسل سوم چمن های مصنوعی به میان آمد. نسل کنونی (نسل سوم) چمن های مصنوعی با خاب های بلندتری طراحی و تولید شدند. ماده پرکننده در آنها نیز ترکیبی از ذرات لاستیکی و شن های سیلیسی میباشد که خاصیت ضدفشردگی (ضد مچاله شوندگی) دارند. در خصوص نخ چمن مصنوعی نیز در نسل کنونی چمن های مصنوعی از چند مونوفیلامنت مختلف بهمراه سیستم های لایه گذاری پیشرفته استفاده شده است که ویژگی های منحصربفردی را به ساختار نسل جدید چمن های مصنوعی داده است. اتصالات مقاوم، ضریب اصطکاک پایین و مشخصه های مربوط به انعکاس مناسب توپ و امکان بازی روان در آنها موجب شده امروزه از چمن مصنوعی بعنوان پوششی مطلوب در زمین های مسابقات ورزشی بویژه فوتبال استفاده گردد. بعبارتی دیگر ساختار بی عیب و نقص نسل کنونی چمن مصنوعی و پیشرفت ساخت این تکنولوژی سبب گسترش استفاده ازاین نوع کفپوش ها در اکثر زمین های مسابقات ورزشی شده تا جایی که امروزه دیگر استادیوم و ورزشگاهی دیده نمیشود که برای پوشش زمین آن از چمن مصنوعی استفاده نشده باشد.

چمن مصنوعی


چمن مصنوعی بسته به ارتفاع خاب آن، نوع بافت و میزان تراکم و استحکام آن انواع متنوعی دارند. نوع خاب کوتاه چمن های مصنوعی معمولا" در زمین های ورزشی نظیر بازی های تنیس، بیس بال، هاکی، گلف و دیگر بازی ها و مسابقاتی که در آن ها امکان تماس بازیکن در حین بازی با سطح زمین بسیار اندک است مورد استفاده قرار میگیرد. چرا که در این نوع زمین ها و یا به عبارتی در این نوع بازی ها مسئله سایش به اندازه ای که در زمین های بازی فوتبال حائز اهمیت است و از فاکتورهای مهم در انتخاب چمن مصنوعی زمین های فوتبال بشمار می آید، از اهمیت بالایی برخوردار نمیباشد اما در عوض مشخصه های مربوط به انعکاس توپ و یکنواختی سطح چمن مصنوعی از اهمیت بالایی برخوردار است و از جمله معیارهای تعیین کننده در انتخاب چمن مصنوعی زمین این نوع بازی ها بشمار می آید.
در نسل سوم چمن های مصنوعی با خاب کوتاه از نخ های خام و یا نخ های تکسچره شده PE و PP به جای پلی آمید استفاده میشود.
 
چمن های مصنوعی با خاب کوتاه بکارگرفته شده در زمین های مسابقات هاکی بدون استفاده از پرکننده های شنی سیلیکونی نیز میتوان طراحی و تولید گردد. در دهه اخیر فدراسیون بین المللی بازی های هاکی (FIH) زمین های پوشش داده شده با چمن مصنوعی را تنها سطح مورد تایید جهت برگزاری مسابقات فوتبال اعلام کرده است.

چمن مصنوعی


•    کاهش و یا حتی حذف بسیاری از عمده هزینه های مربوط به آماده سازی زمین، کاشت، مراقبت و نگهداری زمین نظیر هزینه های بذر و کاشت، آبیاری، کود دهی، سیستم آب رسانی، سموم و دفع آفات، ترمیم کاشت، تجدید و اصلاح کاشت، وجین و چمن زنی و مواردی این چنینی.
بنا به بررسی های و تحلیل های آماری بدست آمده هزینه های مراقبت و نگهداری چمن مصنوعی با در نظر گرفتن دوره عمر مفید 10ساله چیزی در حدود 10درصد هزینه های مربوط به نگهداری چمن طبیعی خواهد بود.


•    یکنواختی و هموار بودن سطح زمین در تمامی ابعاد و زوایا، و جنبه های ظاهری و فیزیکی سطح زمین سبب میگردد تا خطاها و اتفاقات ناشی از عیوب و ایرادات زمین در حین بازی به حداقل رسیده و یا حتی کاملا رفع گردد. در زمین چمن های طبیعی این موارد بسیار شایع است که با رشد غده ای و متراکم چمن و ایجاد توده ریشه سبب ایجاد ناهمواری در سطح زمین مواجه میشویم که این موارد بازی را برای بازیکنان با مشکل مواجه کرده و حتی سبب انحراف توپ میشود این در حالیست که در زمین های بازی پوشش داده شده با چمن مصنوعی به جهت دارا بودن سطحی هموار و یکنواخت بهترین نوع کنترل بر روی توپ اعمال شده و حرکت متقابل بازیکن با توپ بسیار روان و راحت است.


•    از جمله اساسی ترین ویژگی بهره گیری از پوشش چمن مصنوعی به جای چمن طبیعی امکان استفاده دائمی آن است. زمین های ورزشی چمن طبیعی در هر شرایط آب و هوایی، سالیانه معمولا" برای مدت زمان 350ساعت قابلیت بازی را دارند چرا که جهت حفظ ویژگیهای ظاهری و کیفی چمن طبیعی نیاز به نگهداری و مراقبت همیشگی، استراحت و تنفس پس از هربار بازی میباشد. به عبارتی دیگر میتوان گفت به اِزای هر دو ساعت بازی روی زمین چمن طبیعی، نیاز به دو روز تمام استراحت و تنفس برای چمن طبیعی میباشد تا بتوان با حفظ ظاهر و کیفیت آن، سبب افزایش کاربری و طول عمر چمن طبیعی شد. این در حالیست که در زمین های پوشش داده شده با چمن مصنوعی بطور مفید تا 4000ساعت امکان بازی بی وقفه را دارد.
 
در این بین لازم به ذکر است که زمین چمن های طبیعی در مواقع آبیاری و مدتی پس از آن نیز امکان بازی را برای بازیکنان فراهم نمی آورند و در مواقع بارندگی نیز به جهت ایجاد گل و لای، امکان بازی در آن وجود نخواهد داشت این در حالیست که زمین های چمن مصنوعی  اینگونه محدودیت ها را ندارند.


•    مقاومت و پایداری بالای چمن مصنوعی در برابر عوامل جوی و تنش های حاکی از دویدن و حرکات بازیکنان در زمین،از دیگر مواردی که سبب بیشتر شدن عمر مفید زمین چمن مصنوعی نسب به چمن طبیعی میگردد.


•    چمن طبیعی ویژگی ها و مزیت های بسیار دیگری نیز دارد که البته این موارد صرفا" برای کشورهایی نظیر کشورمان ایران که در نقاط خشک جغرافیایی قرارگرفته است بعنوان مزیت محسوب میشود چرا که موضوع کم آبی و عدم نیاز این محصول (چمن مصنوعی) به آبیاری است که این امر در کشورهای مانند ایران که با بحران جدی کم آبی مواجه هستند میتواند به صرفه جویی در استفاده از منابع آبی کمک کند.

چمن مصنوعی


در دهه 1960 پس از ساخت استادیوم ورزشی بیسبال هوستون بود که امکان عدم رشد و بقاء زمین چمن های طبیعی در استادیوم های سرپوشیده برای مسوولان و سازندگان ورزشگاهها و استادیوم ها محرز گردید. این مسئله به یک معضل جدی تبدیل شده بود تا اینکه شرکتی شیمیایی مسئولیت حل این معضل را بطور جدی برعهده گرفت که نتیجه آن تجهیز شدن استادیوم سرپوشیده آستردوم به نخستین چمن مصنوعی تهیه شده از نخ 100% نایلونی بود.
در دهه 1970 نیز شرکتی آلمانی به تبعیت از یک شرکت امریکایی با طراحی و تولید چمن مصنوعی با ساختاری از پلی پروپلین با مقاومتی کمتر از نایلون جهت به حداقل رساندن احتمال آسیب بازیکنان ناشی از سایش و خراشیدگی نمود.
هر دو نوع چمن مصنوعی تولید شده در این دو دهه بدون لایه انعطاف پذی ساته شده بودند و چندی بعد هموراه لایه انعطاف پذی را به این دو محصول اضافه کردند. این دو نوع چمن مصنوعی طراحی و تولید شده در دو دهه 1960 و 1970 اصطلاحا" جزء نسل اول چمن مصنوعی محسوب میشوند که مشخصه اصلی و مشترک آنها عدم داشتن ماده پرکننده بود و ازاین رو استفاده ازاین نسل چمن مصنوعی جهت استفاده در ورزشگاهها و استادیوم های فوتبال مناسب نبود چرا که به جهت نداشتن ماده های پرکننده در ساختار آنها و اینکه بازی فوتبال ورزشی است که در آن بازیکنان با توپ همواره در حال دویدن و تکل زدن و سرخوردن با توپ روی زمین هستند، چمن مصنوعی مقاومت کافی در برابر این حرکات و تنش های فیزیکی را نداشته و در مدت زمان کمی کیفیت و ظاهر اولیه خود را از دست داده و مناسب بازی فوتبال نبود تا اینکه تولید نسل دوم چمن های مصنوعی به میان آمد.
 
نسل دوم چمن مصنوعی در اواخر دهه 1970 بود که توسط شرکتی کانادایی با بهره گیری از مواد پلی پروپلین بگونه ساخته شد که از نخ های رشته رشته با دو برابر پایل قبلی ضمن در نظر گرفته فاصله بیشتر ککها بکارگرفته شد.
در ساختار نسل دوم چمن مصنوعی از شن دانه گرد بعنوان ماده پرکننده استفاده شد. این نسل از چمن های مصنوعی در واقع نوعی محصول مرکب است. گودال های شن ماسه ای که از نخ های نایلونی پر شده است وظیفه حفظ و نگهداری شن را درجای خود دارند بعلاوه از حرکت زیاد آنها به طرفین نیز جلوگیری میکند. نسل دوم چمن مصنوعی سبب پیدایش انقلاب جدیدی در صنعت چمن مصنوعی شد که به جهت بکارگیری میزان کمتری نخ، قیمت آن تا میزان 50% کاهش پیدا کرد.

چمن مصنوعی

طراحی سایت طراحی سایت طراحی سایت طراحی سایت